نه! دیگر قاصدک نیستم.

قاصدک با نفس تند نسیم می لرزد

          و من با تو/‌ با دست تند طوفان هم نخواهم لرزید.

نه! دیگر تخلص به قاصدک نمی شوم

    چرا که من در نگاه تو جا می شوم

به دنبال نام جدیدی می گردم

     که قبل از خودم/ نام/ نام تو باشد

من می شوم گل/خار/ساقه/برگ/ ریشه/دانه و... هر چه که تو بخواهی

چرا که من قبل از خودم تو می شوم

بیا و دست بگذار بر شانه ام

ای هستی و کاشانه ام

این نقش این کلام با یاد توست

این نفس هایم از بهانه ی توست

تینا تیماج چی ۹ آبان ۱۳۸۸

می شنوم نیش

بر میدارد خیز

می زند تیر

می گریم ریز ریز

بی آنکه ببیند کسی.شاید زیر میز

می کند قهر قهر قهر

می شوم از هرآنچه که هست سیر سیر سیر

اما باز هم نمیمیرد غرور این شیر

پس می خورم روی زمین لیز لیز لیز

تینا تیماج چی ۲۳/۷/۸۸  ۲:۲۶ بامداد

چه خوانا می خواند گنجشک در حیاط تابستان

   و تو چه زیبا می زی ای در دل من،تا گرم (تابستانی) شود فصل پاییز دلم.

                                                                                          تقدیم به سحر.م

تينا تيماج چي

آنقدر بالا را می نگری که سنگ های زیر پایت را نمی بینی و آنوقت،

 تالاپ!

با مخ از حسرتِ عرش، به فرش می خوری.

تينا تيماج چي ۱۴/۵/۸۸

پس می گریم...

افاقه نمی کند.

           هنوز شوکه هستم ...

اینبار می خندم...

ریز ریز...

آرام...

در دلم...

بلند....

    و باز هم نه!!!

شوکه هستم ... شک می کنم...

                                     سک سکه ام می گیرد...

تینا تیماج چی ۳/۵/۱۳۸۸

ماه امشب خانه نشین خواهد شد

دل کعبه گشوده خواهد شد

ماه تابان لاهوت نمایان خواهد شد

***

زبان فرشتگان آواز خواهد شد

آتش دل شعله ور خواهد شد

ماه تابان لاهوت نمایان خواهد شد

***

گواه صادق ِ جان،علی خواهد شد

علی ولی الله حجت خواهد شد

ماه تابان لاهوت نمایان خواهد شد

***

یک از آنکه پدرم آدم به جانش بخشوده گشت

آری امروز قدومش بر چشم زمین منتی گران خواهد شد

ماه تابان لاهوت نمایاد خواهد شد

:: میلاد حضرت علی-علیه السلام- یک از اهل کسا،بر جانان پر یاد باد::

تینا تیماج چی ۱۵/تیر/۸۸

*دو بیتی از مرحوم مرتضی جزایری

باید تکیه گاهی داشت.باید امیدی داشت...

تکیه گاهی ناگسستنی و محکم که او بی شک دوست من و توست-خدا !

امیدی که می دانم هرچه برایم بخواهد بهترین است و می دانم بیش از همه مرا دوست دارد.

خدایا!

آرامشی عجیب دارم...

و آسایشی عجیب تر...

خدای من!

مسخر گردانیدی برای ادمیان همه چیز را...برای اشرف مخلوقاتت...

به گفته ی خودت : تو را برای خودم آفریدم و جهان را برای تو!

اگر جهان برای من هم هست...من طلبم را درخواست دارم و اگر من برای توام تو خود بهتر می دانی چه چیز برای من بهتر است.با این حال از تلاش من باخبری...

معبود من...

نمی خواهم بیش از این لب به خواهش های دنیوی ام بازکنم...

همین که تو مرا در دیدگانت داری مرا بس...

توفیق ده تا تو را هیچ گاه از یاد مبرم که آنگاه از خاسرینم!

آمین یا رب العالمین

تینا(زهرا) تیماج چی  ۳/تیر/۸۷

مردی که به حق مرد حق بود،جلوی من ایستاد؛

چشمانش به رنگ شب و وسعتش به اسمان بود

                                                              و

                                                              خشم بنهفته در آن غران تر از رعد های امشب باران...

و گفت به من آنچه را که باید. و من بر خویش لرزیدم و بر خویش لزیدم...!

اکنون باران می بارد،می بارد و می بارد

و گویا سعی دارد بشوید گناهان مرا، اما...

باز تمامی ندارد؛

آسمان هم غرید از بس سیاهی های گناهان من پاک نمی شود!

آفتاب بود که باران کار خویش آغاز کرد

   و اکنون آفتاب نیست که کارش ادامه دارد...

بعید می دانم این سیاهی ها از دستان جان من پاک شوند...

                                                                                        تینا تیماج چی

                                                    نوشته شده در یکی از شب های بارانی اردیبهشت ماه ۱۳۸۸

روز ها در گذر و خاطره ها در یادند

سیصد و شصت پنج خورشید در کارند

تا رسد روزی از نو که دانیم بهار نامش باد

وین ولوله و ساز و سرود آغاز راهش باد

از بهار تا به بهار

از کنون تا به ابد

در دل و بر لب خوانم

شادی و پیروزی و شادکامی

بر شما باد

نوروز 1388 مبارک

تینا تیماج چی

خوب گوش کن...

میشنوی؟

صدای خنده ها و پچ پچ های منوچهر ها و عمران صلاحی می آید.

از دل آسمان ها...از شلمرود آسمان صدا می آید.

منوچهرها و عمران می خوانند یک صدا:

دنیا نگو بلا بگو / کوتاه و فنا بگو

درد زیاد داد بلند مردم بی وفا...واه واه واه

دیگر چگونه دردهامان با مرهم خنده التیام یابد بدون: منوچهر نوذری عمران صلاحی و منوچهر احترامی؟

....

تینا تیماج چی بهمن ۱۳۸۷